باشيد كه آفرينش و تدبير از آن او مىباشد ، پربركت است خداوندى كه پروردگار جهانيان است . پروردگار خود را از روى تضرع و پنهانى بخوانيد ، او متجاوزان را دوست نمىدارد و در زمين پس از اصلاح آن فساد نكنيد و او را با بيم و اميد بخوانيد ، همانا رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است « 1 » » . و دو آيهء آخر سورهء كهف را كه اين است : قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً * قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً . « بگو اگر درياها براى كلمات پروردگارم مركب شود ، درياها پايان مىيابد ، پيش از آن‌كه كلمات پروردگارم پايان يابد ، هرچند همانند آن را كمك آن قرار دهيم . بگو من فقط بشرى هستم مثل شما كه به من وحى مىشود ، تنها معبودتان معبود يگانه است ، پس هركه به لقاى پروردگارش اميد دارد ، بايد كارى شايسته انجام دهد

--> ( 1 ) - سورهء اعراف : 54 - 56 .